خونریزی خودبخودی داخل جمجمه ای

در . ارسال در طب نوزادان

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

خونریزی اینتراکرانیال (داخل جمجمه ای) در جنین یا نوزاد در چندین محل اتفاق می افتد .

hemorraghe

شایع ترین نوع خونریزی داخل جمجمه ای ، خونریزی داخل بطنی ایزوله به درون ماتریکس ژرمینال بدون خونریزی زیرعنکبوتیه یاساب دورال است .این خونریزی معمولاً بطورخود به خودی وناشی از نارسی است ومعمولا ارتباطی به زایمان تروماتیک یا عوامل مامائی ندارد . نوزادان باوزن کمتراز 1500 گرم ، بیشترمستعدهستند . خونریزی داخل جمجمه ای خود بخودی در نوزادان ترم سالم نیز دیده می شود .طی مطا لعه آینده نگر به کمک MRI ، دیده شده که 6% از نوزادان با تولد خودبخودی و 28%از نوزادان متولد شده بکمک فورسپس ، خونریزی ساب دو رال داشته اند.شواهد بالینی درهیچیک دیده نشده وهماتوم درهمه موارد ، طی 4 هفته برطرف شده است. سرجنین حین عبور از کانال زایمان ، بطورکامل دچارتغییرشکل می شود .طی مرحله دوم زایمان ، ابعاد سر تغییر یافته ( مولدینگ) و قطر اکسی پیتوفرونتال آن طویل تر می شود .بندرت مولدینگ شدید سبب پارگی وریدهای پل زننده از قشر مغز به سینوس ساژیتال و یا پارگی وریدهای مغزی داخلی ، ورید گالن در محل اتصال آن به سینوس مستقیم و یا پارگی خود چادرینه می شود . فشردگی جمجمه می تواند سبب کشیدگی چادرینه مخچه و پارگی ورید گالن و یا شاخه های آن شود .بنابراین پس اززایمان واژینال بدون عارضه نیزممکن است خونریزی داخل جمجمه و یا خونریزی زیر سخت شامه و یا زیر عنکبوتیه روی دهد . میزان بروز خونریزی داخل جمجمه ای بدون علامت در زایمان با واکیوم،   87/0 درصدبوده است . خونریزی ساب گالئا در زایمان های ابزاری ، پیش آگهی بدی دارند .

انواع عمده هموراژاینتراکرانیال درنوزاد
نوع سن حاملگی شیوع وشدت علت ها وپاتوژنز
ساب دورال ترم > پره ترم     ناشایع، خطیر پارگی وریدی
تروماشایع
ساب آراکنوئید پره ترم     > ترم شایع، خوش خیم تروما: ترم
هیپوکسی: پره ترم

اینتراسربلار

(داخل مغزی)

پره ترم     > ترم ناشایع، خطیر چندفاکتوری

اینتراونتریکولار

(داخل بطنی)

پره ترم     شایع،خطیر ماتریکس ژرمینال
چندفاکتوری
متفرقه ترم > پره ترم     ناشایع، متغییر تروما،انفارکتوس هموراژیک،کواگولوپاتی،نقص عروقی، ECMO
ECMO = extracorporeal membrane oxygenation.
  • §خونریزی داخل بطنی تروماتیک

امروزه دیگرترومای زایمان ، ازعلل شایع خونریزی داخل جمجمه ای محسوب نمی شود چراکه اجتناب اززایمان بافورسپس ومدیریت مناسب نمایش بریچ (دراین نوع نمایش ، جنین داخل رحم مادربطورمعکوس قراردارد[سرجنین بالا، پاها پائین است]) درکاهش بروزتمامی انواع آسیب های زایمانی تاثیربسزائی داشته است. البته استفاده درست از فورسپس یا واکیوم ، خطر خونریزی داخل جمجمه ای یا سایر آسیب های نوزادی را بیشترنمی کند. خونریزی داخل جمجمه بعلت آسیب تروماتیک ، مانند خونریزی ساب دورال به دلیل پارگی چادرینه یا خونریزی شدید زیر چادرینه ای ، ازبدوتولد همراه بااختلال نرولوژیک می باشد . نوزادان بشدت ناخوش ، دچار استوپوریا اغما ، سفتی گردن و اپیستوتونوس بوده و طی چند دقیقه تاچند ساعت وضعیت آن ها بدترمی شود . برخی نوزادان که دربدوتولد لتارژیک هستند، ظاهراً طی 12 ساعت بهترشده، ولی پس از آن خواب آلودگی ، آپاتی ، گریه ضعیف ، رنگ پریدگی ، ناتوانی در شیرخوردن ، تنگی نفس ، سیانوز ، استفراغ وتشنج آشکارمی شود .

خونریزی ساب آرا کنوئید معمولاً خفیف وبی علامت است ولی می تواند موجب حملات مکرر تشنج گردد .برخی نوزادان بشدت بدحال هستند. سونوگرافی ، CT اسکن یا MRI جمجمه برای تشخیص مفید واقع شده وبر دانسته های ما از دلایل و میزان شیوع برخی خونریزی های داخل جمجمه ای افزوده است.

سفالوهماتوم (توده خونریزی زیرپوست سرجنین) : معمولاً ناشی از آسیب به پریوست جمجمه طی زایمان بوده و به ندرت در غیاب تروما دیده می شود . خونریزی ممکن است روی یک یا هر دو پاریتال اتفاق افتاده و با رسیدن خون به حد پریوست ،تورم لبه هماتوم قابل لمس می شود.گاهی سفالوهماتوم تاساعت ها پس از زایمان ، یعنی تا زمانی که خونریزی برای بلند شدن پریوست کافی نباشد ، آشکار نمی شود .گاهی ابعادآن بزرگ شده و هفته ها یاماه ها بعد از بین می رود . نوزاد ممکن است دچار آنمی شود . کاپوت سوکسدانئوم ، که شامل تورم موضعی سر به دلیل ادم روی پریوست است ، دربدوتولد بیشترین تورم راداشته ،سپس بسرعت کوچک شده و اغلب طی چند ساعت یا تنها چند روز از بین می رود . گاهی عفونی شده و به آبسه تبدیل می شود .